©riveira.eu Si coñeces algún outro dato sobre esta imaxe ou sobre o que se ve nela non dubides en comentalo ou escribir a redaccion@riveira.info
Paxina
20130618
1965 O Carmen
A imaxe que recuperamos hoxe é a procesión do Carme do ano 1965 aproximadamente. A imaxe da Virxe aparece o fondo do grupo de fieis tralo estandarte. O lado esquerdo vese a Praia de Colomer, coa casa de Don Alejandro e Dona Encarnación Colomer, que tiñan un establecemento de efectos navais. Pegada á casa estaba o almacén de salgado e bacallau. Detrás dos almacéns estaba a Fonda Queiruga da Señora Concha Diz. Xa no lado dereito dos fieis vese a recen estreada Axudantía Militar de Mariña que substituiría o antigo fielato derruído a finais dos anos 50. (AHM)

©riveira.eu Si coñeces algún outro dato sobre esta imaxe ou sobre o que se ve nela non dubides en comentalo ou escribir a redaccion@riveira.info
©riveira.eu Si coñeces algún outro dato sobre esta imaxe ou sobre o que se ve nela non dubides en comentalo ou escribir a redaccion@riveira.info
20130613
Manuel Lustres Rivas, xornalista e escritor
José Manuel Antonio Lustres Rivas (Riveira, 11 de xaneiro de 1888 - Redondela, 10 de novembro de 1936), xornalista, político e escritor riveirense, vítima da represión do bando franquista durante a Guerra Civil. Fillo dun piloto de buques mercantes, José Lustres Gonzalez e de María Rivas Otero, trasladouse a Santiago de Compostela para estudar medicina na súa universidade. Alí fíxose amigo de Castelao e participou nos debates do Café Colón. Moi vinculado ao galeguismo, empezou a colaborar no diario ourensán O Miño e en en Galicia Nova e na Gaceta de Galicia, que se editaba en Vigo. Foi tamén director do Heraldo Galego. En 1915 marchou a Madrid onde escribiu para España Nova, A Xornada, O Liberal e A Publicidade. Regresou a Galicia en 1918, onde colaborou coa Concordia de Vigo ata 1922. Ao ano seguinte foi nomeado redacto-xefe do xornal "Galicia. Diario de Vigo". Tras pasar uns anos en Arxentina durante a ditadura de Primo de Rivera, á volta colaborou co Faro de Vigo, entre outros medios.
Nos primeiros días da Guerra Civil, foi detido na sé do xornal e encarcelado na prisión habilitada no antigo lazareto da illa de San Simón. Foi asasinado en novembro de 1936 e o seu corpo achado nunha estrada próxima a Redondela. En 1986 foi declarado Fillo Ilustre de Riveira.
[caption id="attachment_469" align="alignleft" width="200"]
Manuel Lustres Rivas (Riveira 1888-Redondela 1936)[/caption]
[caption id="attachment_468" align="alignleft" width="400"]
Casa de Manuel Lustres Rivas 1980. Fotografía arquivo Xosé María Fdez. Pazos[/caption]
por Xosé María Fernández Pazos, xornalista e historiador
Nos primeiros días da Guerra Civil, foi detido na sé do xornal e encarcelado na prisión habilitada no antigo lazareto da illa de San Simón. Foi asasinado en novembro de 1936 e o seu corpo achado nunha estrada próxima a Redondela. En 1986 foi declarado Fillo Ilustre de Riveira.
[caption id="attachment_469" align="alignleft" width="200"]
[caption id="attachment_468" align="alignleft" width="400"]
Artigo de La Voz de Galicia, publicado o 11 de novembro de 2011
No 75 cabodano de Manuel Lustres Rivas
por Xosé María Fernández Pazos, xornalista e historiador
A principios de 1984 tiña a oportunidade de falar amplamente con dona Inés Lustres Rivas. Muller de idade avanzada e irmá do insigne xornalista riveirense, Manuel Lustres, de quen o próximo día 10 de novembro se cumprirán 75 anos do seu asasinato en Redondela.
20130606
1944 Franco visita Riveira (video)
O 9 de agosto de 1944, Franco visita Riveira. Recibido polas autoridades locais encabezadas polo alcalde, Miguel Rodriguez Bautista, o xeneral chega en medio dos aplausos do pobo no malecón , daquela Avenida José Antonio, conservando a parafernalia habitual da época.
http://youtu.be/nB3dMV6Q43A
Video Filmoteca Nacional- Nodo
http://youtu.be/nB3dMV6Q43A
Video Filmoteca Nacional- Nodo
20130514
1940 Rosalia Castro e Alameda
A imaxe que recuperamos hoxe corresponde a1940 aproximadamente. Nela recollese o aspecto do Campo do Fraile ou praza do concello e a Avenida de Rosalía de Castro. Na fotografía apreciase na parte dereita o “Café de Núñez” e a parada dos autobuses “El Celta”. Foto AMR
[caption id="attachment_423" align="alignleft" width="450"]
©riveira.eu . Si coñece algún outro dato sobre esta imaxe ou sobre o que se ve nela non dubides en comentalo ou escribir a redaccion@riveira.eu. Grazas
20130513
1958 Fielato
Aínda que a vida de Riveira sempre estivo vinculada o mar, non sería ata 1801 cando se empezaría a construción do primeiro dique. O crecemento pesqueiro de Santa Uxía tería un pulo importante a partir do século XVIII, no que boa parte do mesmo tería moito que ver a chegada das familias cataláns e a construción das fábricas. Santa Uxía mantiña a sua relación comercial habitual por mar en concreto con Vilagarcía o porto por excelencia da ría.
A imaxe que traemos hoxe corresponde a finais da década dos cincuenta. No primeiro termo aparece o fielato, nome popular que recibían as casetas de cobro dos arbitrios e taxas municipais sobre o tráfico de mercancías, aínda que o seu nome oficial era o de estación sanitaria, xa que aparte da súa función recadatoria servían para exercer un certo control sanitario sobre os alimentos que entraban nas cidades. O termo fielato procede do fiel ou balanza que se usaba para a pesada.
A partir de 1961 o lugar onde estaba este servizo pasou a ser ocupado pola Axudantía de Mariña que con anterioridade se atopaba na primeira planta dun edificio situado na rúa Xeneral Franco, antiga rúa Venecia, e que no baixo contaba nos últimos anos coa sucursal dunha entidade bancaria, enfronte xusto do cruceiro da Virxe da Saúde no Castelo. AHM
[caption id="attachment_397" align="alignleft" width="500"]
Fielato Riveira finais dos anos 50[/caption]
©riveira.eu . Si coñece algún outro dato sobre esta imaxe ou sobre o que se ve nela non dubides en comentalo ou escribir a redaccion@riveira.eu. Grazas
A imaxe que traemos hoxe corresponde a finais da década dos cincuenta. No primeiro termo aparece o fielato, nome popular que recibían as casetas de cobro dos arbitrios e taxas municipais sobre o tráfico de mercancías, aínda que o seu nome oficial era o de estación sanitaria, xa que aparte da súa función recadatoria servían para exercer un certo control sanitario sobre os alimentos que entraban nas cidades. O termo fielato procede do fiel ou balanza que se usaba para a pesada.
A partir de 1961 o lugar onde estaba este servizo pasou a ser ocupado pola Axudantía de Mariña que con anterioridade se atopaba na primeira planta dun edificio situado na rúa Xeneral Franco, antiga rúa Venecia, e que no baixo contaba nos últimos anos coa sucursal dunha entidade bancaria, enfronte xusto do cruceiro da Virxe da Saúde no Castelo. AHM
[caption id="attachment_397" align="alignleft" width="500"]
©riveira.eu . Si coñece algún outro dato sobre esta imaxe ou sobre o que se ve nela non dubides en comentalo ou escribir a redaccion@riveira.eu. Grazas
20130512
Alcaldes: José Martínez Fernández
Nos últimos meses e diria que anos, regresa a Riveira a polemica sobre os nomes da rúas da vila vinculadas á dictadura, e de persoeiros que en moitos casos nada fixeron polo pobo.
Nesta páxina dedicada á nosa historia traemos hoxe a figura dun dos fillos predilectos da vila a quen ni siquera se lle dedicou unha rúa, e iso que é sin dúbida o Alcalde que mais fixo pola vila. Trátase do industrial e comerciante, José Martínez Fernández, alcalde de Riveira nos primeiros anos do século XX.
Fillo Predilecto de Riveira outorgouselle o titulo o 13 de xullo de 1919, sendo o primeiro a quen se lle daba tal distinción.
Representante en Ribeira do sector máis progresista do vello Partido Liberal de Práxedes Mateo Sagasta, Pepe Martínez foi elixido alcalde riveirense en "nove" ocasiones e, ao longo dos seus moitos anos como rexidor, destacou nos seus dotes de xestión . Promoveu a construción da vella casa consistorial, a fonte de Padín, os cemiterios municipais de Riveira e Palmeira, e un longo etcétera entre os que está o de lograr para Riveira o título de cidade en marzo de 1906 e o de porto de segundo clase o mesmo ano.
Tamén sobresaíu polo seu espírito altruísta e benefactor, como sucedeu por exemplo con ocasión da terrible gripe de 1918, cando puxo a disposición dos menesterosos as súas propias colleitas de cereal e o seu patrimonio, co fin de contratar médicos e persoal sanitario en toda Galicia que atendesen á poboación de Ribeira. Todo iso valeulle a estima do pobo polo que o seu labor foi recoñecido en vida polos seus veciños coa distinción de Fillo Predilecto.
Sería na sesión de 13 de xullo de 1919, na que o ilustre personaxe presentaba a súa renuncia ao cargo de alcalde por motivos de saúde.
©riveira.eu . Si coñece algún outro dato sobre esta imaxe ou sobre o que se ve nela non dubides en comentalo ou escribir a redaccion@riveira.eu. Grazas
Nesta páxina dedicada á nosa historia traemos hoxe a figura dun dos fillos predilectos da vila a quen ni siquera se lle dedicou unha rúa, e iso que é sin dúbida o Alcalde que mais fixo pola vila. Trátase do industrial e comerciante, José Martínez Fernández, alcalde de Riveira nos primeiros anos do século XX.
Fillo Predilecto de Riveira outorgouselle o titulo o 13 de xullo de 1919, sendo o primeiro a quen se lle daba tal distinción.
Representante en Ribeira do sector máis progresista do vello Partido Liberal de Práxedes Mateo Sagasta, Pepe Martínez foi elixido alcalde riveirense en "nove" ocasiones e, ao longo dos seus moitos anos como rexidor, destacou nos seus dotes de xestión . Promoveu a construción da vella casa consistorial, a fonte de Padín, os cemiterios municipais de Riveira e Palmeira, e un longo etcétera entre os que está o de lograr para Riveira o título de cidade en marzo de 1906 e o de porto de segundo clase o mesmo ano.
Tamén sobresaíu polo seu espírito altruísta e benefactor, como sucedeu por exemplo con ocasión da terrible gripe de 1918, cando puxo a disposición dos menesterosos as súas propias colleitas de cereal e o seu patrimonio, co fin de contratar médicos e persoal sanitario en toda Galicia que atendesen á poboación de Ribeira. Todo iso valeulle a estima do pobo polo que o seu labor foi recoñecido en vida polos seus veciños coa distinción de Fillo Predilecto.
Sería na sesión de 13 de xullo de 1919, na que o ilustre personaxe presentaba a súa renuncia ao cargo de alcalde por motivos de saúde.
©riveira.eu . Si coñece algún outro dato sobre esta imaxe ou sobre o que se ve nela non dubides en comentalo ou escribir a redaccion@riveira.eu. Grazas
Suscribirse a:
Comentarios (Atom)